เป้าหมายของเราคือจุดเริ่มต้นของประเด็นที่เกี่ยวข้องกับระบบทุนนิยมที่จะตรวจสอบการปฏิบัติตามกฎการควบคุมอำนาจเหนือตัวมนุษย์ และรูปแบบการพัฒนาไปสู่การต่อสู้เพื่อความเป็นมนุษย์ของเหล่ากรรมาชีพ และเหล่าผู้ไร้สิทธิ์ไร้เสียงในสังคม
Din Deng (ဒင်းဒန်) ကတော့ ထိုင်းနိုင့်ငံနှင့်အနီးတဝိုက်ဒေသတွင်းက ဘာသာပြန်ဆိုသူများ၊ စာရေးသူများနှင့် အတွေးအခေါ်ပညာရှင်များ နှင့် အတူဖွဲ့စည်းထားသော ဘက်မလိုက်သည့် စုပေါင်းရပ်ဝန်းတခုဖြစ်သည်။ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် တော်လှန်တိုက်ပွဲများကို ပြန်လည်နားလည်စေဖို့ရာရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။
We aim to explore post-capitalism, post-imperialism, self-determination and progressive ecology, reshaping our understanding of proletarian and subaltern struggles in the fight for dignity. Decoding the neo-mandala; the semi-sakdina, the semi-capitalist & the semi-colonial.
บทความล่าสุด – Recent Stories
สร้างเอเชียใหม่ในฝันของเรา
ในซีกโลกใต้จะสามารถร่วมมือกันด้วยอธิปไตยและศักดิ์ศรีหรือไม่ พวกเขาจะสามารถสร้างระบอบสถาบันที่รับใช้ประชาชนของตนเองมากกว่าทุนระดับโลกได้หรือไม่ พวกเขาจะสามารถสร้างรูปแบบความร่วมมือที่นอกเหนือไปจากพันธมิตรทางทหารและการพึ่งพาทางตลาดได้หรือไม่
The South – From Insurgency to Reaction
The south’s political orientation stands in sharp contrast to Thailand’s other periphery regions, which typically lean left and retain strong anti-Bangkok political memories- yet historically, the south was known for its peasant organisers and communist insurgent activity. The transformation of the region into a bastion of right-wing loyalism has long presented a puzzle: Why did the South get so Salim?
ภาคใต้ – การลุกฮือต่อต้านสู่ปฏิกริยา
นอดีต ภาคใต้เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของผู้นำชาวนาและกิจกรรมการก่อกบฏของคอมมิวนิสต์ การเปลี่ยนแปลงของภูมิภาคนี้ให้กลายเป็นฐานที่มั่นของลัทธิภักดีฝ่ายขวาได้สร้างปริศนามานานแล้วว่า ทำไมภาคใต้ถึงเป็นสลิ่มได้ขนาดนี้?
ในแต่ละสัปดาห์ เราจะเผยแพร่จดหมายข่าวจากพันธมิตรของเรา “ไตรทวีป: สถาบันวิจัยทางสังคม (The Tricontinental: Institute for Social Research)” ซึ่งนำเสนอการวิเคราะห์ที่เฉียบคมเกี่ยวกับพัฒนาการร่วมสมัย รวมถึงการต่อสู้ในที่ต่างๆ และความขัดแย้งในยุคสมัยปัจจุบัน นอกจากนี้ ยังเผยแพร่ไฮไลท์สื่อสิ่งพิมพ์ที่เพิ่งเปิดตัว และเปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้ทำความรู้จักกับงานของนักคิดฝ่ายซ้ายและสถาบันวิจัยจากทั่วทุกมุมโลก
สร้างเอเชียใหม่ในฝันของเรา
ในซีกโลกใต้จะสามารถร่วมมือกันด้วยอธิปไตยและศักดิ์ศรีหรือไม่ พวกเขาจะสามารถสร้างระบอบสถาบันที่รับใช้ประชาชนของตนเองมากกว่าทุนระดับโลกได้หรือไม่ พวกเขาจะสามารถสร้างรูปแบบความร่วมมือที่นอกเหนือไปจากพันธมิตรทางทหารและการพึ่งพาทางตลาดได้หรือไม่
คู่มือเบื้องต้นเกี่ยวกับปิโตรดอลลาร์และสงครามกับอิหร่าน
ในขณะที่คุณและผมกังวลว่าสงครามและภาวะเงินเฟ้อจะส่งผลกระทบต่อครอบครัวและประเทศชาติของเราอย่างไร นักลงทุนในตลาดพันธบัตรกลับจ้องมองตัวเลขบนหน้าจออย่างตั้งอกตั้งใจ และคำนวณสิ่งที่อาจเกิดขึ้นกับเครื่องมือทางการเงินที่ดูซับซ้อนเหล่านั้น หน้าที่ของพวกเขาคือการปกป้องสมบัติของคนร่ำรวย ตลอดห้าสิบปีที่ผ่านมา ความมั่นคงของดอลลาร์สหรัฐฯ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปของพันธบัตรกระทรวงการคลังสหรัฐฯ นั้น ส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับสิ่งที่เรียกว่าระบบ ‘ปิโตรดอลลาร์’
ช่องแคบฮอร์มุซ ประตูสู่ทะเลใหญ่
สำหรับหลายประเทศยากจน สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากหลายทศวรรษของการปรับโครงสร้างแบบเสรีนิยมใหม่และวงจรการรัดเข็มขัดหนี้สิน ในขณะที่สงครามคุกคามที่จะทำให้หลายประเทศเหล่านี้ล่มสลาย จึงจำเป็นต้องมีการตอบสนองระหว่างประเทศที่ประสานงานกัน
บทนำโคตรจะย่อ: ภาวะอำนาจคู่ (Dual Power) ในรัสเซีย 1917
การปฏิวัติเดือนตุลาคม 1917 ในรัสเซียเป็นกระบวนการทางประชาธิปไตยที่ต่อเนื่องยาวนาน การชี้ชัดจุดเริ่มต้นจุดใดจุดหนึ่งในประวัติศาสตร์นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้ เป้าหมายของบทความนี้จึงต้องการเกริ่นนำอย่างย่นย่อที่สุด เพื่อให้ผู้อ่านและผู้ฟังได้เข้าใจสถานการณ์ ความคิด และปฏิบัติการที่รายล้อมสิ่งที่เรียกว่า Dual Power เพื่อให้การศึกษาทำความเข้าใจและถอดบทเรียนไปใช้ได้ง่ายยิ่งขึ้น ทั้งนี้จะเขียนในรูปแบบแนะนำตัวละคร สถานที่ และลำดับเวลาตามระบบปฏิทินสมัยเก่าที่รัสเซียใช้กันในสมัยนั้น เพื่อให้ผู้อ่านฟัง podcast ได้อย่างราบรื่นมากยิ่งขึ้น
เราต้องทวงคืนอำนาจชาวนา ถ้าอยากแก้ปัญหาฝุ่นควัน
เป็นเวลากว่า 2 ทศวรรษที่ภาคเหนือของประเทศไทยถูกเปลี่ยนเป็นโรงงานไร่ข้าวโพด จนทำให้เผชิญกับควันพิษที่ถูกปล่อยออกมาท่วมท้องฟ้า ในทางกลับกัน ภาครัฐ ภาคธุรกิจ และองค์กรด้านสิ่งแวดล้อมกลับเสนอทางออกเพียงน้อยนิด หนทางเดียวที่จะแก้ปัญหาหมอกควันนี้ได้ คือการทวงคืนอำนาจของเกษตรกร เพื่อเพิ่มอำนาจการปกครองตนเอง และอำนาจต่อรองของเกษตรกรที่มีต่อทุนผูกขาดในอุตสาหกรรมการเกษตรให้มากขึ้น
Periphery, Core & Reconciliation
Here, we sit on the event horizon between core and periphery, if there is anywhere it can be reconciled, surely it must be here. Not just Thailand, but other regions that fall into the same global economic bracket of the middle-income trap. Can there be any interaction between the periphery and the core?
Iconoclasm – The Futility of Thai Street Protest
Looking beyond the symbolic limitations of protest in an attempt to escape the seemingly omnipresent capitalist state superstructure in which our defiance lacks any material consequences.
ဖမ်မန်နစ် လူတန်းစားတိုက်ပွဲ
“လူတန်းစားဆိုတာ မာ့စ်အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုတဲ့ means of production (ကုန်ထုတ်လုပ်မှုမှာ လိုအပ်တဲ့ ကိရိယာ၊ ကုန်ကြမ်း၊ လုပ်အား) နဲ့ ဆက်နွယ်မှုတစ်ခုဆိုတာထက် ပိုပါတယ်။ လူတန်းစားလို့ဆိုလိုက်ရင် ပြုမူနေထိုင်ပုံတွေ၊ အခြေခံအတွေးအခေါ်တွေ၊ ဘယ်လိုနေရမယ်လို့ သင်ကြားခံရတာတွေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရော တခြားသူတွေအပေါ်မှာပါ ထားရှိတဲ့ မျှော်လင့်ခြင်းတွေ၊ ကိုယ်ပုံဖော်ထားတဲ့အနာဂတ်၊ ပြဿနာတွေကို ဘယ်လိုနားလည်ပြီး ဘယ်ပုံဖြေရှင်းမှာလဲ နဲ့ ဘယ်လိုတွေးခေါ်၊ ခံစား၊ လုပ်ဆောင်သလဲ စတာတွေ အကုန်ပါဝင်ပါတယ်”
ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับรัฐนิยมและชาตินิยม
ทุนนิยมก็ได้รับการอำนวยความสะดวกและไกล่เกลี่ยโดยรัฐ ทุกวันนี้ระบบทั้งสองต่างพึ่งพาอาศัยกันและกัน ลัทธิชาตินิยม ทำหน้าที่เป็นเชื้อเพลิงให้กับรัฐซึ่งเป็นชุมชนจินตภาพ ที่ซึ่งเราเชื่อมโยงถึงกันผ่านสายใยผูกพันธ์ภายในเส้นเขตพรมแดนที่แน่นอนของรัฐ ในหลาย ๆ ทางเราทุกคนต่างถูกผูกมัดด้วยการคิดแบบรัฐนิยม ซึ่งทำให้เรามองไม่เห็นความลึกตื้นหนาบางของความเป็นจริง มองข้ามความเป็นจริง ความแตกต่าง และความสลับซับซ้อนของความสัมพันธ์ทางสังคมและทางเศรษฐกิจของพวกเราเอง
วัตถุนิยม
“วัตถุนิยม หรือ จิตนิยม?” คือคำถามพื้นฐาน และข้อถกเถียงที่เป็นรากฐานของวงการปรัชญาในทุกยุคทุกสมัย ข้อถกเถียงดังกล่าวตั้งอยู่บนคำถามที่ว่า ระหว่างวัตถุกับจิตใจนั้น สิ่งใดที่มีความสำคัญมากกว่ากัน หรือสิ่งใดที่กำหนดความเป็นไปของอีกสิ่งหนึ่ง และเมื่อเป็นเช่นนั้น สภาวะที่เราเชิญอยู่นั้นเป็น “ความจริง” หรือไม่ หรือคาามจริงที่ว่านี้ขึ้นอยู่กับการตีความของเรากันแน่? ข้อถกเถียงทางปรัชญาที่ว่านี้ยังขยายไปสู่ฐานความคิดในการมองโลกของทั้งฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา แนวคิดฝ่ายซ้ายส่วนใหญ่มักถูกจัดให้อยู่ในแนวคิดวัตถุนิยม ในขณะที่แนวคิดของฝ่ายขวามักจะอยู่ในแนวคิดแแบจิตนิยม
เศรษฐศาสตร์มาร์กซิสต์เบื้องต้น
มาร์กซิสม์ไม่ได้เป็นแค่การเรียกร้องให้มีการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ แต่มันเป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ด้วย เมื่อเราวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์ผ่านมุมมองมาร์กซิสต์เราก็จะเห็นได้ว่า กฎเกณฑ์ทางเศรษฐกิจอันเป็นพื้นฐานของระบบที่เราอาศัยอยู่นั้นเป็นโครงสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมแบบขูดรีด นี่คือจุดเริ่มต้นของเศรษฐศาสตร์มาร์กซิสต์ เป็นความสัมพันธ์ระหว่างสองชนชั้น นั่นก็คือ ชนชั้นกรรมาชีพ และชนชั้นกระฎุมพี
State Racism in Thailand: Capitalism, China, and Ultranationalism
If in the United States, the police are shown to uphold systemic racism, what are some sources and examples of systemic racism in Thailand? Here Capitalism leads to the exploitation of migrant workers, the State alters attitudes towards Chinese people due to National Agenda changes, and the country’s history of Fascism…
ประเทศไทย : รัฐที่ 51?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่ยึดมั่นในการทำตามคำสั่งของกรุงวอชิงตัน จึงไม่แปลกใจเมื่อถนอม กิตติขจร กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า สำหรับสหรัฐอเมริกาแล้ว ประเทศไทยก็คือรัฐที่ 51 -ตีพิมพ์ครั้งแรกใน The Tricontinental ในปี พ.ศ. 2512 (1969)
ลัทธิชาตินิยมกับการต่อต้านรัฐในประเทศไทย
ปริมาณของความเป็นชาตินิยมรายวันที่เกิดขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อนมีไว้เพื่อจุดประสงค์เดียว นั่นคือ เพื่อบังคับใช้อัตลักษณ์ความเป็นไทยและเชื่อมโยงสิ่งนี้เข้ากับรัฐ เพื่อให้ความเป็นไทย (being Thai) เป็นส่วนหนึ่งของรัฐชาติไทย อย่างไรก็ตาม แผนการใหญ่นี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย อันที่จริงแล้ว มันคือการโต้กลับและโจมตีโดยตรงต่อประวัติศาสตร์อันยาวนานของการต่อต้านรัฐที่เกิดขึ้นในเขตแดนของประเทศไทยเอง
คำประกาศก่อตั้งโครงการฝ่ายซ้ายแห่งจิตวิญญาณ ตอนที่ 2
โลกเสรีนิยมใหม่ได้ออกสิ่งประดิษฐ์อันเป็นกลไกต่างๆ มากมายเพื่อมาขูดรีดพลังแรงกายแรงใจและควบคุมชีวิตของผู้คน ทำกำไรมหาศาลให้แก่ระบบทุนนิยมด้วยการเปลี่ยนทุกคนให้เป็นแรงงาน หนึ่งในสิ่งประดิษฐ์ที่เปลี่ยนให้ทุกคนเป็นแรงงานคือทุนนิยมของการสื่อสาร หมายถึง เทคโนโลยีโครงข่ายที่ขั้นกลางระหว่างผู้คน
Bhumiphol Adulyadej
Those seeking the divine essence may find it, just as those looking for an erudite moderniser may see him as such. Bhumibol is seldom portrayed as an individual who underwent this teleological or ideological shift. Instead, his entire life is presented on a flat plane—all at once—affording his image an unmatched gravitas and fluidity, cementing his infallibility.
February Revolution Burma & The Road Forward
A protest organiser in Burma reflects on the current crisis following the February 1st coup. Examining the road that led there, the state of Burma’s “Military Bureaucratic Capitalist System” and the future of the movement.
ประเทศไทยยุคปลาย
ในปี 2474 ผู้คนได้พูดถึง “สยามยุคปลาย” บ้างไหม? จากการค้นหาอย่างคร่าวๆ ใน Google ดูเหมือนว่าผู้คนจะพูดถึง “ทุนนิยมยุคปลาย” มากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อไม่นานมานี้ ขณะวางแผนกับเพื่อนๆ ในกรุงเทพฯ เราต้องคำนึงถึงเรื่องสะพานถล่มในแผนอาหารค่ำของเราด้วย ไม่ใช่แค่สะพานเท่านั้นที่ถล่ม เครนล้มทับรถไฟ รถบัสระเบิด อาคารพังทลาย โกดังระเบิด นี่กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
Late Stage Thailand
In 1931 did people talk about Late-stage Siam? Given a cursory Google search people seem to be increasingly talking about Late-stage Capitalism (ทุนนิยมขั้นปลาย). Recently, when making plans with friends in Bangkok, we had to factor bridge collapses into our dinner plans. It’s not just bridges that collapse, cranes fall on trains, buses explode, buildings crumble into the ground, warehouses explode. This has become quite routine.
เพื่อไทย – ประชานิยมชาวนาสีรุ้ง
พรรคเพื่อไทยทำให้ชนชั้นอุดมปัญญาล้นเกินต้องปวดหัวมาอย่างยาวนาน สำหรับชนชั้นนำผู้ปกครองประเทศไทยแล้ว เพื่อไทยเป็นภัยคุกคามอยู่เสมอ พรรคที่มีทั้งแรงพลังอันเข้มแข็งในทางทุนทรัพย์และฐานผู้สนับสนุนที่อุทิศตนเคลื่อนไหว สำหรับนักวิชาการแล้ว เพื่อไทยต้านขนบการนิยามใดๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าขนาดที่นักรัฐศาสตร์ไม่สามารถจัดหมวดหมู่พรรคได้ พรรคที่เป็นทั้งขบวนการเคลื่อนไหวประชานิยมซ้ายที่หนุนโดยชาวนากับเครือข่ายพันธมิตรนายทุนใหญ่ในเมือง พวกเขาแหกกฎหลายข้อเกินไป
Understanding Thailand
Articles from our Understanding Thailand, ongoing series, which take a look at the deeper background of the Kingdom, examining its culture, history and material conditions. These are primarily for outsiders to gain a better understanding of Thailand.
The Real Face of Thai Feudalism Today
The Real Face of Thai Feudalism Today – TLDR
“The purpose of Jit Phumisak’s book was to expose how the plight of the rural Thai peasant in the 1950’s was a vestige rooted in the old feudal system, laying bare its horrors and its exploitative framework. Jit wrote this book as an antagonistic rebuttal against the revisionist history of the ruling classes taught to most Thai’s at the time (and still today), which typically depicts a utopian agrarian past, rather than the brutal exploitative reality.”
“In the early Thai Marxist tradition of the 1950s Thailand was famously described as a “semi-colonial” state, in reference to the Berney Treaty (1826) and the Bowring Treaty (1855), both of which were signed under coercion. These treaties granted huge concessions to the British, allowing them to ‘all but’ colonise the Kingdom’s ports, essentially monopolising trade, while beginning the shift from a feudal to a capitalist economy. The treaty also gave extraterritoriality to all Britons, exempting them from prosecution under Siamese law, akin to the Unequal Treaty signed by the Qing Dynasty after the opium wars. Indeed, gunboat diplomacy was integral in the Bowering Treaties signing, after the British threatened to send their navy into Bangkok. Siam, however, was able to retain technical sovereignty, hence the term semi-colonial. “
Was Thailand Colonised?
Euro-fascism With Thai Characteristics
Euro-fascism With Thai Characteristics
“In the 1930s, Thailand began a project of mass homogeneity based on western Euro-Fascism. This project was refined by the monarchy in the 1950s, leading to a reactionary consensus lasting a half-century. However, many elements in the recent protest movement, so far, fail to recognise their own deep-seated Euro-fascist tendencies when challenging the contemporary Thai state.”
Thai Imperialism and Colonisation
“The version of imperialism in Thailand can be considered ‘auto-imperialism’— though ‘imperialism’ refers to the expansion of a nation’s borders abroad, ‘auto-imperialism’ (like how ‘auto-cannibalism’ refers to the consumption of one’s own body) is a means of imperialism conducted on endemic populations. Specifically, the capture of populations already within a nation’s borders, who were previously living outside of state control and influence.”
Thai Imperialism and Colonisation
Nationalism & Anti-Statehood In Thailand
Nationalism & Anti-Statehood In Thailand
“Far from Bangkok, in a village deep in the northern hills, sitting with a friend, she tells me frankly: “We are not Thai and we try not to be Thai, “Sometimes I find myself talking to my family in Thai and I think no, try to be Lisu.” She is a member of one of Thailand’s myriads of ethnic minorities, in this case, the Lisu. The Lisu people can be found spread across Thailand’s northern hills deep into northeastern Burma and southern China; they are a stateless people with their own language, culture, religion and practices completely distinct from any of the national states that envelope them.”
“Thaksin Shinawatra defined Thai politics for a generation and forever reshaped it. Somehow, this elite capitalist billionaire became the unquestioned champion for a destitute peasantry. Thaksin’s politics defied left-right categorisations, creating an economic miracle, lifting millions out of poverty while further developing the very same mechanisms of capital that had placed them in said destitution. He was a deeply complex and flawed character, but one that was ultimately a victim of his own success.”
Thaksin
A Blurred History of Insurgency – Patani
A Blurred History of Insurgency – Patani
We spoke to Noor Netusha Nusaybah, a Malaysian Patani historian, about how today’s insurgency is connected and shaped by its post-WWII roots, which are often shrouded in misunderstandings, conflicting or competing narratives and secrecy.
“Historically Patani was a vassal state of Siam and it seems the modern inception of the nationalist movement was during the Second World War. It’s a real challenge to trace the origins of the insurgency and make a linear chronology, so much of this depends on oral history, relying on the memory of those who lived it, so you often have these competing narratives.”
Royalist Realism & Lèse-Majesté
“The Lèse-Majesté law, also known as Article 112 in Thailand, forbids any criticism of the monarchy in the kingdom under punishment of imprisonment. Even those far removed from the machinations of Thai politics are vaguely aware of this law. In an era where basic freedom of speech is held as sacrosanct, this law is globally recognised as being bizarre and archaic, and hardly used for anything other than protecting an already seemingly beloved institution”. This law, however, is not simply used to protect the dignity of the monarch against insult. Lèse-Majesté laws are in reality a relatively small mechanism which is part of a larger systematic structure of censorship, used as means of social coercion to manufacture what we can term royalist realism.”
Royalist Realism & Lèse-Majesté
Bhumiphol Adulyadej
Those seeking the divine essence may find it, just as those looking for an erudite moderniser may see him as such. Bhumibol is seldom portrayed as an individual who underwent this teleological or ideological shift. Instead, his entire life is presented on a flat plane -all at once- affording his image an unmatched gravitas and fluidity, cementing his infallibility.
Rainbow Agrarian Populism – On Phue Thai
Phue Thai bring both green-cap-wearing communists and luxury-watch-wearing real estate moguls into the same coalition. By all the rules of 21st-century politics, they should not exist, they should not be possible, but somehow they have been capable of creating this oft-misunderstood paradigm shift. As the mood of the global south increasingly shifts towards a new paradigm, with the development of BRICS, the re-alignment of trade away from US-centric markets and new calls for economic sovereignty, states like Burkina Faso, Mexico and China are experimenting with new models that break from the political science textbooks. In many ways, Phue Thai’s vision was ahead of its time, with its golden years running between 2001-2006, yet the party is still alive today, affording us an insight into another potential future, another paradigm.
Rainbow Agrarian Populism – On Phue Thai
Periphery Core & Reconciliation
Periphery Core & Reconviliation
Here, we sit on the event horizon between core and periphery, if there is anywhere it can be reconciled, surely it must be here. Not just Thailand, but other regions that fall into the same global economic bracket of the middle-income trap. Can there be any interaction between the periphery and the core? Right now, we’re in northern Thailand. Here, we’re caught between the periphery and the core. We’ve seen refugees from across the border, carrying deliveries from the ice trucks into the pristine co-working spaces, effortlessly gliding past the professional email writers in their air-conditioned chambers.
Thailand itself is caught between the periphery and the core. Still today a “major Non-Nato ally,” which pays endless lip service to our comrades in Beijing. In reality, our heydays as a cold war colonial outpost are long past. Slowly crumbling away, Thailand is a relic of the old bipolar world, weighed down by auto-imperialist bloat and imprisoned by long irrelevant foreign imposed dogmas. How do you reconcile it?
The Bhumjaithai Party poses the most serious threat to the interests of the poor in decades. Unlike Pheu Thai’s disruptive populism, which sought to mobilise peasant agency as a political force, Bhumjaithai operates as the Thai establishment’s preferred mechanism for rural control: a patronage network disguised as a political party. The greatest threat to Thailand’s agrarian elite has always been the possibility of a united rural movement, one that transcends local patronage networks and ethnic divisions to demand systemic change. This was seen in the Farmers Federation of the 1970s and the Red Shirt Movement of the 2000s. Bhumjaithai’s core function is to prevent this fraternity from being realised again. By channeling peasant grievances into hyper-local demands; road repairs, village-level infrastructure, the party ensures that discontent never escalates into a broader critique of land inequality or wealth concentration.
